Vivente.reismee.nl

Hoe gaat het?

Mijn broer Henk appte me………

Hoe gaat het? Ik lees niets op jullie site. Waar zijn jullie? Alles gaat goed, we zetten wel regelmatig wat foto’s op facebook. Dat is makkelijker en gaat sneller. Ja maar ik heb geen facebook.

Oh ja, er zijn ook nog mensen die geen facebook hebben en die ons gelukkig nog via onze weblog volgen. Maar ja, dan moet ik er wel wat op zetten. 

Patrick zijn zus en onze zwager waren 14 dagen in Spanje, Bayona, geweest. 



Zij hadden daar een appartement geboekt. Onze boot zit helemaal vol, dus geen plek voor logés aan boord. Maar voor ons was het appartement van hun ook een luxe. Nu konden we mooi bij hen internetten. Zaken regelen via de computer. Lekker uitgebreid douchen. Ze hadden zelfs een wasmachine. Wat een luxe. We hadden o.a. bij leuke strandjes geankerd. Zijn naar Vigo gevaren en hebben Islas CIíes bezocht.
Ja dat ankeren bij Islas Cíes heeft ook nogal wat voeten in aarde gehad. Tegenwoordig moet je een permit aanvragen om daar te mogen ankeren omdat dit een natuurgebied is. Dan kwam die internet in het appartement mooi van pas. Het was een heel gezoek om de juiste website te vinden en dan het juiste formulier te vinden, in te vullen en dan weer te mailen naar een mailadres en dat allemaal in het Engels. Maar het is ons gelukt. We hebben toestemming om bij Islas Cíes te ankeren t/m 31 dec. 2018.
Wij daar bij Islas Cíes voor anker, op donderdag. In het weekend werd ons afgeraden omdat je dan over de koppen kan lopen. Toen wij er waren lag er nog 1 zeilboot voor anker en dan natuurlijk de toeristen boten. Er was 1 camping op het eilandje. Natuurgebied? Het was een echte toeristische trekpleister. Maar het was er wel mooi en ben blij dat we er heen zijn geweest.


Weet je wat nou ontzettend leuk was. Dat we de Bess, Lex en Ineke, weer tegen kwamen. Wij hadden hen in 2010 ook ontmoet, toen zij net als wij ook het rondje Atlantic gingen varen. Nu varen ze de boot naar de Algarve en zien volgend jaar weer verder wat ze gaan doen. Natuurlijk hebben we een paar keer lekker geborreld en bij gekletst. Een aantal DVD’s en een boek van Lex en Ineke gekregen, als we deze gezien hebben kunnen we deze onderweg weer ruilen met andere zeilers.
Het leuke van het reizen is dat je weer leuke mensen treft. Sommigen willen de wereld rond, sommigen doen het rondje Atlantic en sommigen weten net als wij nog niet echt wat we gaan doen. Eerst maar eens naar de Algarve en dan richting de Canarische eilanden.

Wij hebben inmiddels Spanje verlaten en liggen op dit moment in Portugal in het plaatsje Sines. Eigenlijk wouden we gisteren al verder trekken maar het zwemparcours van de triatlon was om de Vivente heen uitgezet. Ach dat is ook wel leuk om te zien en we zaten mooi 1e rang J. Knap hoor hoe al die sporters dat volhouden. Wij werden al moe als we ernaar keken.
Vanochtend nieuwe poging om verder te gaan. Om 6.00 uur wekker gezet. Maar helaas echt helemaal windstil, om 7.00 uur nog steeds windstil. Pas ’s middags begon het weer te waaien. Nou ja we hebben de tijd. Wachten op goede wind en gaan dan verder.

 


Hoge brug en ankeren

We hebben er heel erg naar uitgekeken dat Harrie, Hermien, Laura en Britte ons kwamen opzoeken met de camper in Spanje. Een plek afgesproken waar we elkaar gaan treffen. Ribadeo is het geworden. Wat wel heel erg leuk was, Wij voeren richting de brug om eronderdoor te gaan en jawel hoor, reed daar de camper ook net over de brug.

We zijn ook een dagje naar de camping gegaan. Patrick maakte zich al wel druk om die hoge brug waar we dan overheen moesten. Maar vol goede moed, de fietsjes uit de bakskist gehaald en daar gaan we. Het ging goed. Het weggetje wat naar de brug gaat gevonden. Hoe hoger we komen hoe smaller het weggetje wordt. Oké, op de brug werd het weggetje/pad wel heel erg smal. Je kan elkaar echt bijna niet passeren en vooral niet met een fiets. Aan de ene kant de snelweg te razen met een hek met gaas ertussen en aan de waterkant een railing. Patrick liep al een heel klein stukje de brug op maar stopte toen opeens. Ik ga niet verder, terug! Oké, dat werd dus achteruitlopen want het was er zo smal dat je de fiets niet eens kon omdraaien.  

Wij weer terug naar de haven. Daar hebben we maar een taxi gebeld en uiteindelijk zijn we toch aangekomen op de camping. We hadden een leuke middag/avond gehad.

 

Wij liggen op dit moment veel voor anker, gelukkig kan dat hier meestal wel. Dat scheelt ook enorm in de kosten. We betalen in een haven nl. ongeveer € 32,00 per nacht en soms wel meer. Frankrijk en Engeland was sowieso nog duurder en daar had je niet altijd de mogelijkheid om te ankeren. Maar goed je maakt dan ook weer wat mee tijdens dat ankeren. Gelukkig gaat het bij ons tot op heden nog steeds goed. Gauw afkloppen!
We lagen in Corme voor anker en ’s ochtends werden we gewekt door een man die naast onze boot riep “I need help”. Oké wat is er aan de hand. Hij krijgt zijn anker niet omhoog. Hij denkt dat het vast zit in een oude moorring/lijnen/ketting of zoiets. Het schip van hem, een trimaran was splinternieuw en hij ging deze naar Malta varen. Dus hij had verder niets aan boord. Ja hij had het wel zegt hij, maar allemaal thuis. Klinkt bekend. Maar goed, wij hebben wel een duikflesje, duikbril, flippers. Gelukkig is hij bekend met duiken en hij was er erg blij mee. Of Patrick ook met hem mee wilde gaan naar zijn boot om hem te helpen het anker binnen te halen als deze los kwam. Het was gelukt hoor. Het anker zit weer veilig op zijn trimaran. Pat was toch wel zijn redder in nood.  


Toen we in de baai bij Camariñas lagen, zwommen dolfijnen in de baai. Zo leuk om te zien.  In Ria de Muros waren weer dolfijnen. We hebben ze meer in de ria’s gezien dan op zee. 

 


Oh ja, voor diegene bij wie het nog niet bekend is. Op facebook zetten we regelmatig foto’s. Je kan ons op facebook vinden onder “Vivente reismee”.


 

 


Hoog tijd


Het is hoog tijd om weer wat op papier te zetten. Ik had er gewoon niet eerder tijd voor ;). Druk druk……met wat…..nou ja…… druk met zeilen de boel verkennen, druk met ontspannen, druk met onthaasten. 

Wat we nu toch beleefd hebben. We vertrekken vanaf onze ankerplek in een baai bij Brest. Zeilen gehesen, er stond bijna geen wind, maar we hoefden toch niet ze ver. We zijn opweg naar Camaret sur Mer. Patrick is een beetje aan het vissen en ja hoor een helikopter komt naar ons toe en cirkelt een keer om ons heen. Oké…..maar hij komt weer terug en nu vliegt hij lager en komt dichterbij. De zijdeur gaat open en komt er een enorm bord tevoorschijn met de tekst “KEEP AWAY erop, ja dat zei Patrick hij kon het wel lezen. Maar ik niet, ook al vlogen ze dichtbij, Ik zag alleen de mannen in de helikopter gebaren maken dat wij naar stuurboord moeten. Dat doen we dan maar. Nu we weer kijken in de richting waar we heen wilden zien we een onderzeeër. Huh, dat hadden we nog nooit meegemaakt en gezien. Er voeren 4 schepen omheen. Allemaal mannen op het dek van de duikboot.  Leuk om zo’n ding een keer tegen te komen als je aan het zeilen bent. 



Ja dat vissen van Patrick heeft ons ook nog een lekker maaltje opgeleverd. Patrick had 3 makreeltjes gevangen en deze gerookt op de Cobb. Heerlijk zo’n verse gerookte makreel.
Later ook nog een Zeebaars gevangen, deze was ook super lekker.



De Golf van Biskaje zijn we overgestoken vanaf Frankrijk “Île Noirmoutier” naar Spanje “Puerta del Puntal”. Daar hebben we echt super gelegen. In onze vaarwijzer stond dat je er kan ankeren. Maar toe wij dat wouden doen waarschuwden lokalen ons dat het er helemaal droog valt. Dus dan toch maar niet Ankeren. De enige mogelijkheid was het kleine privé haventje in. Toevallig lag er nog een Nederlands schip. Zij hadden het zelfde probleem. Zij lagen langszij een motorboot en wij mochten weer bij de Nederlanders langszij. Het mooie is, ze hadden gevraagd hoe of wat. Oh…..leg maar neer, niemand die er verder naar om keek. Je lag dus nog gratis ook. De dag erop zijn de andere Nederlanders weer doorgevaren, zij waren op de terugweg. Wij zijn nog een dagje blijven liggen.
’s Avonds hebben in één van de 2 kroegjes die ze er hadden de Finale Frankrijk-Kroatië gekeken. Ik heb meer genoten van de sfeer dan van de wedstrijd. Heerlijk, 4 oude mannetjes aan het kaarten. Wat waren er voetbal aan het kijken en veel gezinnetjes op het terras. 



Oh ja, we hebben weer dolfijnen gezien, ze zwommen naast de boot. Niet zo heel lang om er ook een foto van te kunnen maken, maar dat komt vast nog wel. Wel een paar foto’s kunnen maken van een afstandje dat ze uit het water springen.

We liggen nu in Navia. Weer als enige boot aan een drijvende stijger net voor de brug. Volgens mij komen hier niet veel boten, we zijn hier een bezienswaardigheid.  Het ligt hier wel prettig, gisteren een markt voor de deur met allerlei groente en fruit en super goedkoop. 


 


 


We zijn weer los.

We zijn weer los.

We wonen nu alweer 3 weken op de Vivente. De eerste paar dagen was het nog heel onwennig. We moesten alles wat we mee hadden genomen van huis weer een plekje geven. Maar het went ook weer snel. De Vivente is vanaf nu ons thuis.

Wat zit er toch veel apparatuur op zo’n boot. Volgens mij hebben we alweer aardig wat elektradraadjes in handen gehad  . Als de boot uit het water gaat dan werkt alles naar behoren, jammer dat de masten er dan weer af moeten. Geeft altijd ellende, dus ook deze keer weer. Eerst had onze tv/pc beeldscherm om op te navigeren het begeven. Onze windmeter deed het ook niet, bleek na ons vertrek vanuit Lelystad. Een draadbreuk bleek de oorzaak te zijn. Tot onze spijt deed de GPS het opeens ook niet meer. Hier zat ook een draadje los en een slecht contact in een kabel. Maar gelukkig kan Patrick het allemaal weer fixen. Het werkt nu weer naar behoren  

We hebben 1 week in Lelystad gelegen en daarna zijn we losgegaan. Na 3 daagjes bij Patrick zijn ouders aangelegd te hebben, weer door. Een dagje door het centrum van Amsterdam geslenterd.

Bij IJmuiden de sluis door en de zee op. Op naar Scheveningen, het was even lastig om de haven in te varen, want plotseling was het ontzettend mistig.

In Scheveningen kwam Marcel van Wijk ons helpt met het inbedrijf stellen van onze SSB-radio. Gelukkig hebben we bij een aantal dingen hulp. Coos Keijzer heeft voor ons een kleine boordcomputer gebouwd die wij kunnen gebruiken voor onze navigatie. Marcel van Wijk heeft ons geholpen met de SSB-radio, om o.a. de weersberichten binnen te halen en op zee contact te kunnen maken met andere schepen. Dank jullie wel Coos en Marcel  .

Woensdag 6 juni gaan we dan echt los, we gaan Nederland verlaten, in ieder geval voor 1 jaartje. De wind is gunstig NW 4-5. We gingen als een speer. We varen de nacht ook door.

Voor de avond/nacht toch maar het grootzeil laten zakken en alleen op het fok en de bezaan verder. Dat is wel heel prettig en liggen we wat rustiger op de golven. ’s Nachts doorvaren. Jeetje wat een drukte, wat een lampjes. Ik word er gewoon zenuwachtig van. Ben ook een beetje zeeziek  , dus dat bevordert het ook al niet. Patrick heeft het grootste gedeelte wachtgelopen. Gelukkig is het gauw weer schemer en kan ik het overnemen. Ik heb het laatste stuk van de Traffic line overgestoken. We komen ongeveer tussen Dover en Ramsgate uit. 

Maar het is nog vroeg dus we kunnen nog wel een ruk maken. Op naar Eastbourne dan maar. Zo rond 18.45 uur waren we er. We hadden het ook wel gehad. Havengeld betalen (best wel duur € 40,00 per nacht) douchen en naar bed. De klok rond geslapen en weer door. Nog continue de wind uit NO, maar wel zwak. Nu langs de Engelse kust, lekker rustig an, we hebben de tijd  . Tenminste als de wind niet tegen gaat werken.

We liggen op dit moment op Isle of Wight in Yarmouth.


 


Zomervakantie 2017 in Nederland

Dit jaar zijn we in Nederland gebleven. We hadden best wel vroeg vakantie. Vanaf vrijdag 30 juni t/m vrijdag 21 juli.
Na een emotionele start de eerste dag van de vakantie, i.vm. een begrafenis, uiteindelijk toch maar eind van de dag vertrokken richting Lelystad, naar de Vivente. Zaterdag was het weer wat onstuimig dus nog maar wat geklust en zondag gingen we los naar IJmuiden.
Ons plan was naar het Haringvliet en het wad. En dat is gelukt  .
Lekker rustig aan, geen stress, geen haast maar lekker vakantie vieren.



Zomervakantie 2016 Noorwegen en Denemarken

Vertrek vanaf Terschelling naar Noorwegen, 2 nachten en 2 1/2 dag op zee.      

                Aankomst Flekkefjord Noorwegen                                                       

Plaatsjes in Noorwegen bezocht:
- Eilandje Hidra, plaatsje Tasvag
- Farsund
- Mandal
- Kristiansand
                Via Blindleia (tussen de fjorden en de scheren door naar:
- Lillesand
Tenslotte liggen aan een rots bij een eilandje voor Grimstad.

Daarna in een lange dag van Noorwegen, Grimstad door naar Denemarken, Laeso (Vestero Havn).

Plaatsjes in Denemarken bezocht:
- Oster hurup
- Ebeltoft
- Hou
- Mommark

Vanaf Mommark, Denemarken meteen door het Noord-Oostzeekanaal, ergens bij Rensburg in een klein haventje overnacht.
De volgende dag door naar Brunsbuttel, Duitsland.
Tenslotte laatste stop in Duitsland, Cuxhaven waar vandaan we weer richting Nederland Lauwersoog zeilen.

Uiteindelijk helemaal binnen door terug via Lemmer naar Lelystad.








Welkom Thuis!

Het is dubbel. Wat had ik nog graag in het carieb gezeten. Maar het is nu voorbij dus wil ik toch ook wel graag naar huis. We hadden een enorme leuke tijd. Een tijd om nooit meer te vergeten, waarin we ontzettend veel leuke en lieve mensen zijn tegen gekomen. We hebben veel gezien en meegemaakt. Ik had het niet willen missen.
Onze laatste nacht hadden we om de hoek in de Vluchthaven doorgebracht. Nog even wat spulletjes bij elkaar gepakt. De boot schoon gemaakt. En dan is het zo ver. Zaterdag 11 september '11. We waren allebei wel zenuwachtig. Ik kon niet wachten, maar ja de Vivente kon niet harder. Dan zien we eindelijk de jachthaven. Oh, wat leuk daar zie je dan familie en vrienden met spandoeken. Op de pier bij de haveningang stond een heel koppel en op de kade bij de kraan. Best wel een emotioneel momentje. Maar ontzettend leuk dat ze ons hebben binnen gehaald. Super! Even met z'n allen wat gedronken en hup gauw naar huis. Daar stond ons ook nog een verrassing te wachten. Spandoeken aan de schutting en garage. De tuin versierd met slingers en ballonnen. Foto's van ons op de deuren in huis. Er kwamen nog wat vrienden naar ons huis. Ook dat hadden Zwins, Suzan en Rik super geregeld, bier, kaas, worst en chips, er was ook overal aan gedacht. Jongens bedankt!  
Weer een horloge om. We hadden de horloges afgedaan toen we stopten met werken. Wat is nu tijd. De tijd hadden we toen we weg gingen. Tijd zat dachten we toen nog. Maar al gauw merkten we ook, de tijd gaat veel te snel. Waar blijft die tijd toch. Oh ja, sorry voor al die verjaardagen die we het afgelopen jaar allemaal vergeten zijn. 
We vonden het ook heel fijn dat zo veel mensen ons hadden gevolgd via onze weblog en keken ook altijd uit naar de reacties. Net als die mailtjes die wij op onze privé mailadres ontvingen, erg leuk. 
Ook weer een agenda gekocht. De eerste afspraken staan er alweer in. Sollicitatiegesprekken, rijbewijs verlengen, de tandarts, de dokter. Voor we het weten worden we weer meegesleurd in het gewone leven.

Vlieland en Terschelling

Hey, daar ben ik weer. Het is best wel wennen weer in Nederland te zijn. Ik betrapte mezelf erop dat als ik iemand wat wil vragen, al in het Engels begin. Ook kijk je hier je ogen uit in de supermarkt wat een aanbod van producten. Eerder was alles zo vanzelfsprekend, maar ik ben me er nu goed van bewust dat we ontzettend verwend zijn.
Na Den Helder zijn we naar Vlieland gevaren. We hadden heerlijk gezeild. Ze hadden niet zo veel wind voorspeld. Dat stond er ook niet in het begin, dus hadden we de halfwinder gehesen. Maar de wind trok later toch wel aan tot 15 kn., met die halfwinder op liepen we als een speer. We waren zo op Vlieland. De jachthaven is vernieuwd, hij is groter geworden en er zijn nu allemaal boxen. Voorheen lag je aan een steiger en lag je wel 5 dik, dat hoeft nu niet meer. We hadden ook wel geluk want het was nog schitterend weer. Oké, maar weer eens op pad met de fiets, we hadden 2 fietsen gehuurd en zijn het eiland rond gefietst. Wel raar hoor, we hadden al meer dan een jaar niet gefietst. We leken wel dronken, we hadden de hele weg nodig door al dat geslinger van ons. Al snel hadden we ook al zadelpijn. Maar we hadden wel genoten. Heerlijk gefietst en een wandeling op het strand. Ja, hier heb je ook schitterende zandstranden en als het dan ook nog mooi weer is.
Afgelopen zondag toen we de haven van Vlieland verlieten was het een drukte van jewelste. Bijna iedereen ging los. De meesten gingen naar Harlingen of het IJsselmeer op. Maar oh wat was het druk op het water. Patrick zei al, het lijkt net of we in een optocht varen. Je kon bijna het schip naast je aanraken. Hé, we hadden ook weer zeehonden gezien. Dat is zo'n schattig gezicht als er zo'n koppie boven water uitkomt en een beetje om zich heen kijkt. Na een klein stukje zeilen lagen we op Terschelling. Hier is het heel rustig, er ligt her en der nog een zeilboot. Wel liggen er veel charterschepen. Toen ik havengeld ging betalen vroeg de havenmeester of we in al in het systeem stonden. Geen idee. Het bleek van wel, in 2007 waren we voor het laatst op Terschelling geweest. Moet je nagaan, zo dicht bij en je komt er toch niet vaak. Gisteren was het ook nog mooi weer, 's avonds begon het al aardig te waaien, hagelen, regenen en te onweren. Vandaag was het ook weer raak, alleen was de wind toegenomen tot kracht 9. Wel lekker hoor dat we nu veilig in de haven liggen, we hangen soms wel aardig schuin in de landvasten. We zijn vandaag goed uitgewaaid, dat heeft ook wel weer wat. Als je op de steiger liep moest je gewoon oppassen dat je niet het water ingeblazen werd. Echt weer voor stamppot en erwtensoep, dat hadden we dus ook gegeten.
Nog even en we zitten op zoetwater. Het komt echt steeds dichterbij. A.s. zondag 11 september 2011 komen we rond 14.00 uur aan in Flevo Marina Lelystad. We gaan dan naar huis!