Vivente.reismee.nl

Welkom Thuis!

Het is dubbel. Wat had ik nog graag in het carieb gezeten. Maar het is nu voorbij dus wil ik toch ook wel graag naar huis. We hadden een enorme leuke tijd. Een tijd om nooit meer te vergeten, waarin we ontzettend veel leuke en lieve mensen zijn tegen gekomen. We hebben veel gezien en meegemaakt. Ik had het niet willen missen.
Onze laatste nacht hadden we om de hoek in de Vluchthaven doorgebracht. Nog even wat spulletjes bij elkaar gepakt. De boot schoon gemaakt. En dan is het zo ver. Zaterdag 11 september '11. We waren allebei wel zenuwachtig. Ik kon niet wachten, maar ja de Vivente kon niet harder. Dan zien we eindelijk de jachthaven. Oh, wat leuk daar zie je dan familie en vrienden met spandoeken. Op de pier bij de haveningang stond een heel koppel en op de kade bij de kraan. Best wel een emotioneel momentje. Maar ontzettend leuk dat ze ons hebben binnen gehaald. Super! Even met z'n allen wat gedronken en hup gauw naar huis. Daar stond ons ook nog een verrassing te wachten. Spandoeken aan de schutting en garage. De tuin versierd met slingers en ballonnen. Foto's van ons op de deuren in huis. Er kwamen nog wat vrienden naar ons huis. Ook dat hadden Zwins, Suzan en Rik super geregeld, bier, kaas, worst en chips, er was ook overal aan gedacht. Jongens bedankt!  
Weer een horloge om. We hadden de horloges afgedaan toen we stopten met werken. Wat is nu tijd. De tijd hadden we toen we weg gingen. Tijd zat dachten we toen nog. Maar al gauw merkten we ook, de tijd gaat veel te snel. Waar blijft die tijd toch. Oh ja, sorry voor al die verjaardagen die we het afgelopen jaar allemaal vergeten zijn. 
We vonden het ook heel fijn dat zo veel mensen ons hadden gevolgd via onze weblog en keken ook altijd uit naar de reacties. Net als die mailtjes die wij op onze privé mailadres ontvingen, erg leuk. 
Ook weer een agenda gekocht. De eerste afspraken staan er alweer in. Sollicitatiegesprekken, rijbewijs verlengen, de tandarts, de dokter. Voor we het weten worden we weer meegesleurd in het gewone leven.

Vlieland en Terschelling

Hey, daar ben ik weer. Het is best wel wennen weer in Nederland te zijn. Ik betrapte mezelf erop dat als ik iemand wat wil vragen, al in het Engels begin. Ook kijk je hier je ogen uit in de supermarkt wat een aanbod van producten. Eerder was alles zo vanzelfsprekend, maar ik ben me er nu goed van bewust dat we ontzettend verwend zijn.
Na Den Helder zijn we naar Vlieland gevaren. We hadden heerlijk gezeild. Ze hadden niet zo veel wind voorspeld. Dat stond er ook niet in het begin, dus hadden we de halfwinder gehesen. Maar de wind trok later toch wel aan tot 15 kn., met die halfwinder op liepen we als een speer. We waren zo op Vlieland. De jachthaven is vernieuwd, hij is groter geworden en er zijn nu allemaal boxen. Voorheen lag je aan een steiger en lag je wel 5 dik, dat hoeft nu niet meer. We hadden ook wel geluk want het was nog schitterend weer. Oké, maar weer eens op pad met de fiets, we hadden 2 fietsen gehuurd en zijn het eiland rond gefietst. Wel raar hoor, we hadden al meer dan een jaar niet gefietst. We leken wel dronken, we hadden de hele weg nodig door al dat geslinger van ons. Al snel hadden we ook al zadelpijn. Maar we hadden wel genoten. Heerlijk gefietst en een wandeling op het strand. Ja, hier heb je ook schitterende zandstranden en als het dan ook nog mooi weer is.
Afgelopen zondag toen we de haven van Vlieland verlieten was het een drukte van jewelste. Bijna iedereen ging los. De meesten gingen naar Harlingen of het IJsselmeer op. Maar oh wat was het druk op het water. Patrick zei al, het lijkt net of we in een optocht varen. Je kon bijna het schip naast je aanraken. Hé, we hadden ook weer zeehonden gezien. Dat is zo'n schattig gezicht als er zo'n koppie boven water uitkomt en een beetje om zich heen kijkt. Na een klein stukje zeilen lagen we op Terschelling. Hier is het heel rustig, er ligt her en der nog een zeilboot. Wel liggen er veel charterschepen. Toen ik havengeld ging betalen vroeg de havenmeester of we in al in het systeem stonden. Geen idee. Het bleek van wel, in 2007 waren we voor het laatst op Terschelling geweest. Moet je nagaan, zo dicht bij en je komt er toch niet vaak. Gisteren was het ook nog mooi weer, 's avonds begon het al aardig te waaien, hagelen, regenen en te onweren. Vandaag was het ook weer raak, alleen was de wind toegenomen tot kracht 9. Wel lekker hoor dat we nu veilig in de haven liggen, we hangen soms wel aardig schuin in de landvasten. We zijn vandaag goed uitgewaaid, dat heeft ook wel weer wat. Als je op de steiger liep moest je gewoon oppassen dat je niet het water ingeblazen werd. Echt weer voor stamppot en erwtensoep, dat hadden we dus ook gegeten.
Nog even en we zitten op zoetwater. Het komt echt steeds dichterbij. A.s. zondag 11 september 2011 komen we rond 14.00 uur aan in Flevo Marina Lelystad. We gaan dan naar huis!
 

Terug in Nederland

Yeah, we zijn weer terug in Nederland. Het was opeens best wel snel gegaan. Na Portsmouth zijn we doorgevaren naar Ramsgate. Dan ben je zo dicht bij huis dat we ook maar snel weer doorgevaren zijn naar Nederland. Wel heel raar hoor om weer in Nederland te zijn en te varen. We hadden meteen weer bakken regen over ons heen gekregen. De boot was meteen helemaal afgezoet. We waren van Ramsgate naar Scheveningen gevaren. Ik kan je wel zeggen dat alleen op die grote oceaan zeilen veel makkelijker is dan 's nachts voor de kust. Jee wat een lichtjes 's nachts, het leek wel kermis. We hadden bijna niet geslapen want je moest goed opletten. Er stonden veel windmolenparken voor de kust en er lagen ontzettend veel zeeschepen voor anker. Patrick was net even gaan liggen, sorry Pat. ik had hem toch maar weer even geroepen. Er kwam me daar toch een mega schip op ons af varen. Ik kon maar niet zien of we op ramkoers lagen. Maar uiteindelijk voer het schip vlak achter ons langs. Je kon wel zien dat hij zich voor ons moest in houden. Ik was blij toen het weer licht begon te worden. Met een windkracht 6 á 7 in de rug waren we ook zo in Scheveningen. Pa en Ma van Rossen en Linda kwamen meteen naar ons toe zodra ze hoorden dat we in Scheveningen lagen. Het was heel fijn om ze terug te zien. We hadden ook geprobeerd om contact te krijgen met de Moonrise maar helaas was dat niet gelukt.
Ons avontuur is nog niet helemaal voorbij. Op dit moment liggen we in Den Helder. Morgen gaan we nog even langs de mooie Nederlandse eilanden, de Waddeneilanden Vlieland en Terschelling. Volgens de weerberichten wordt het de komende dagen ook nog wel aardig weer. Dus gaan we er nog even lekker van genieten. Ja, daarna moeten we er toch maar eens aan geloven. Het wordt tijd om terug naar huis te gaan. We vinden het wel leuk om aan te komen waar we onze droom konden verwezenlijken en waar het allemaal begonnen is, Flevo Marina Lelystad.
Voor iedereen die het leuk vindt om ons te verwelkomen en samen te toasten op een goed einde van een schitterend avontuur.

Wij komen aan op zondag 11 september 2011 om +/- 14.00 uur in Flevo Marina  Lelystad, IJsselmeerdijk 2, aan de kade bij de botenkraan.

Engeland op de terugweg

Wel grappig, het is net of we nu vakantie hebben. Een klein beetje bekend terrein. Nog lekker rustig aan doen. Wat dingen bekijken. Zo vaak kom je nu ook weer niet in Engeland.
We kwamen dus aan In Falmouth. We liggen hier voor anker. Heel toevallig kwam daar ook de Maasdam uit Rotterdam, een cruiseschip, binnen en wat denk je. Liggen wij mooi in de weg. 's Ochtends vroeg om 5.30 u. worden we gewekt door de havenmeester of wij willen verkassen. Natuurlijk doen wij dat. Het was net Flamouth week, een feestweek met veel zeilwedstrijden. 's Avonds in elke kroeg live muziek, erg gezellig. De 4e dag kregen we de douane aan boord. Ze waren erg vriendelijk. Ze vertelden ook dat er filmopnames waren met o.a. Leonardo DiCaprio en Brad Pitt op het Marineschip bij de haven waar wij tegenaan keken en dat ze vandaag weer vertrokken zijn. Nee, niets van gezien of gemerkt.
Onze volgende stop was maar een korte stop. Een overnachting, voor anker in de baai bij Plymouth. We lagen daar voor een plaatsje Kingsand. Echt een leuk klein dorpje. We hadden er alleen geen voet aan wal gezet want de volgende dag zijn we weer verder gevaren.
Dartmouth. Patrick zei onderweg steeds, ik ben benieuwd waar je me nu weer heen brengt. Ik had ook geen idee want ik was er zelf natuurlijk ook nog nooit geweest. Maar het was echt de moeite waard. Je lag gewoon aan een pontoon op de rivier. Met de dinky moet je dan naar de kant varen. Dat hadden wij weer. De 3e dag gingen ze de pontoon waar wij aan lagen verplaatsen dus was het verzoek of wij even een uurtje wilden verkassen. Wij zijn toen de rivier op gevaren. Echt een schitterende natuur, heel groen allemaal Er reed ook een stoomtrein.
Eigenlijk wilden we naar Weijmouth maar de wind stond verkeerd. We wisten dat we eerst scherp aan de wind moesten varen, maar de wind zou draaien. Natuurlijk draaide wind niet, dus zijn we maar een nacht door gevaren naar "Isle of Wight" Cowes. Hier lagen we ook weer een eindje de rivier op. Het was te ver om met de Dinky naar het centrum te varen dus hadden we de watertaxi maar opgeroepen. Erg handig. Hier hadden we de bus naar Needle Park gepakt, je zat zo 1.5 uur in de bus. Zag je meteen weer wat van het eiland.
We liggen nu in Portsmouth. We gaan zo de gribfiles binnen halen. Als het mee zit gaan we morgen weer een nachtje door en varen we naar Ramsgate.
Oké, het verhaal op de weblog zetten lukt pas een dag later. Ze hadden onderhoud aan onze weblog dus konden we niet inloggen. We vertrekken over een uur dus naar Ramsgate.


Hé Mariste, Tom en Lydia, laat weten waar jullie zijn op p.rossen@home.nl Wij kunnen nl. niet via onze weblog terug mailen.

De laatste grote oversteek, Azoren-Engeland

Yeah, we zijn in Engeland! Onze laatste grote oversteek zit erop.
We hadden weer dolfijnen gezien en ook walvissen. We waren nog maar net vertrokken vanaf Terceira en toen zagen we de eerste walvissen al. Eén sprong hoog het water uit en kwam met een enorme plons weer in het water. Ik dacht nog wel even, ben ik blij dat ik niet net daar vaar.
We hadden heel veel geluk wat het weer betreft. We hadden maar 2 dagen regen gehad en voor de rest was het heerlijk zonnig maar wel koud. We hadden te maken met 2 lage drukgebieden. Die lage drukgebieden gingen gepaard met enorm veel wind, 40 knopen (windkracht 8) hadden we op de teller staan. Die wind hadden we één keer tegen, nou dat is geen pretje kan ik je vertellen. Wat doe je dan op zo´n moment. Ten eerste, ga je een koers zeilen die een beetje comfortabel is, dat houdt dan ook in dat je de verkeerde kant op zeilt. Ten tweede, sluit je je zelf op in de boot. De laatste keer hadden we ook enorme golven. Ken je die film ``The perfect storm`` en dan die enorme golf waar ze overheen moesten, nou ..................nee, zo hoog waren de golven niet. Ze hadden golven van 5 mtr. voorspeld, zo hoog waren ze ook echt wel. Patrick kreeg soms zelfs hoogtevrees boven op zo´n golf, want achter die golf had je dan toch een diep gat. Ik verwonderde me erover dat de Vivente toch elke keer weer netjes op die golven mee deinde.
Toen we vertrokken hadden we van Bert en Carla een dagboek gekregen. Een heel leuk en goed idee. Hier even een stukje uit ons dagboek van de één na laatste dag en laatste nacht op de Atlantische oceaan.
Dinsdag 9 augustus '11. ´s Ochtends ook weer een paar schepen gezien. De wind is N 10-15 knopen (windkracht 3-4) later nog minder. Nog een paar dolfijnen gezien. Toen we nog 136 mijl moesten varen naar Falmouth zagen we iets groots in het water. Het leek wel een roeiboot die op z´n kop lag. Maar daar kwam een grote kop boven. Jee, wat een joekel van een schildpad. Nog geen ½ uur later vloog er heel laag een vliegtuigje over ons heen. We zagen de piloot zitten, zo laag vloog hij. Ja, wij hebben altijd van die gekkigheid. Om 12.30 uur hadden we de motor bijgezet want de wind viel haast helemaal weg en draaide nog meer naar het NO. We hadden de hele avond en nacht de motor aan gehad. We hadden nog een mooie laatste zonsondergang op de Atlantische oceaan. De nacht was rustig, heel helder met heel veel sterren en een bijna volle maan. Een mooie afsluiting.
We zijn mooi op tijd over, want we liggen nu voor anker, best wel beschut en het waait behoorlijk. De teller geeft 30 knopen aan (windkracht 7) moet je nagaan als je op open zee zit. We gaan nog wel wat plaatsen aan doen in Engeland want vorig jaar zijn we er eigenlijk een beetje langs geknald. Het wordt nu ook tijd om een planning te gaan maken, wanneer we in Nederland, IJmuiden denken aan te komen. De datum en tijd zullen we zo gauw mogelijk op onze weblog vermelden.

Op naar Engeland

Ja, we zitten nog steeds op de Azoren op het eiland Terceira. We hebben hier heel wat rond gelopen. Als we naar de supermarkt gingen moesten we al 1.5 km lopen om er te komen. Ach ja, zo blijf je bezig en heb je ook de nodige lichaamsbeweging.
Gisteren is de feestweek begonnen. Er staan hier op het haventerrein 3 grote tenten en daarin zitten diverse restaurants. Ook kun je de locale dingen proeven zoals bijv. wijn, likeur, ham, worst en kaas. Dan heb je ook nog op de skeelerbaan allerlei eet- en drinktentjes. We komen dus niets te kort. 's Avonds speelt hier elke avond tegenover de haven een band en die gaat door tot in de vroege ochtend. Nee, van slapen komt niet zo veel terecht en dan maken we maar 2 dagen van de feestweek mee. Ja, ja, wij vertrekken morgen richting Engeland. Onze laatste grote oversteek. We verwachten dat we er ongeveer 12 dagen over gaan doen. Hopelijk zit het mee en gaat het wat vlotter en als het tegen zit zijn we nog langer onderweg. Jullie zullen het wel weer lezen.

Azoren, Flores, Faial en Terceira

Oh, wat gaat die tijd toch weer snel. We zijn alweer een tijdje op de Azoren en we hebben ook al weer heel veel beleefd en gedaan.
We kwamen aan op Flores. We konden mooi in de nieuwe haven liggen, er was zowaar een box vrij. De haven is zo nieuw dat hij nog niet helemaal af is. Er was nog geen stroom en water op de steigers. Je kon wel douchen maar dan met koud water. We lagen er dan ook gratis. De dag na aankomst hadden we 3 auto's gehuurd en gingen met de Moonrise en SeaMotions het eiland verkennen. Het was wel jammer dat het zo mistig was, daardoor hadden we geen uitzicht op de kratermeren. Gelukkig konden we de muur met al die watervallen wel zien bij het mooie meer. Na nog een aantal dagen lekker uitrusten zijn we weer samen met de Moonrise vertrokken naar het eiland Faial. We moesten weer een nachtje doorvaren. We hadden gehoopt op een lekker rustig tochtje maar dat pakte toch iets anders uit. De ruime wind was er niet, we moesten met een stevige wind en aardig scherp aan de wind zeilen. De golven beukten op de Vivente in en af en toe klapte er een enorme golf over de Vivente heen zo de kuip in. Weten we ook weer wat dat is.
En dan vaar je de haven van Horta binnen. Veel over gelezen. Als zeezeiler is dit toch wel de place to be. Daar moet je geweest zijn en je handtekening (muurschildering) achterlaten. Dat hebben wij dus ook gedaan. Patrick heeft Marcel geholpen met het plaatsen van nieuwe hoeven onder de motor van de Moonrise (motorsteunen). Paula en ik hebben onze muurschilderingen gemaakt. De Dames van 4 NL. en 1 Deense boot hadden nog een vrouwenavond gehouden. Hé, Ria ik heb nu eindelijk Mamma Mia gekeken. Met die film dus en thee champagne, chocolade, kaas, olijven en aardbeien met slagroom hebben we heerlijk genoten. De mannen hebben zich vermaakt in Peters café Sport. We hadden nog een verjaardagsfeestje gehad van Tom (Tinto) die we in Horta ook weer hadden ontmoet, net als de Fiddlesticks, Hans en Anja. Het was dus weer een gezellige boel. Dan is er alweer een week voorbij en we moeten maken dat we naar Terceira komen. Ja, ja, we kregen alweer bezoek, van Martijn, een vriend, ex-collega van Patrick. Hij kwam op 1 juli aan op Terceira. Wij dus woensdag 's ochtends vroeg uit de veren. Eigenlijk zouden we om 6.00 uur vertrekken maar dat werd 7.15 uur. We hadden ons verslapen, het was iets te laat geworden de nacht ervoor.
We kwamen 's avonds om 23.00 uur aan op Terceira in Angra do Heroismo. Ik was dus in de veronderstelling dat 1 juli op donderdag viel, maar kwam er die donderdag achter dat 1 juli op vrijdag viel. Dat was wel weer lekker, hadden we mooi een dagje speling om de was te doen, op te ruimen en uit te zoeken hoe laat de bussen naar het vliegveld gingen. Vrijdag 1 juli hadden we Martijn van het vliegveld gehaald, gezellig weer bezoek aan boord van de Vivente. De Vela was ook op Terceira en we zijn samen met hen naar Touradas ã Corda (stierenrennen) gaan kijken. Nou ja, Liene, Martijn en ik hadden gekeken, foto's gemaakt en gefilmd en Thomas en Patrick stonden op straat. Patrick moest ook echt rennen voor een stier, deze had Patrick in het vizier. Er waren 4 rondes met 4 verschillende stieren. De stier zit vast aan een touw die door een aantal mannen in bedwang gehouden moet worden. De mannen staan op straat en springen/rennen weg zodra de stier op hen af komt. Af en toe gebeurd het dat iemand op de horens wordt genomen door de stier. Dat gebeurde ook die avond, er werd iemand afgevoerd in een ambulance. Het is een oude traditie die is ontstaan toen ze de Spanjaarden gingen verjagen. Dat deden ze d.m.v. de stieren op hen los te laten. Ze houden die Touradas ã Corda elke dag vanaf juni tot september en elke keer in een ander dorp.
Zondag en maandag hadden we een auto gehuurd en zijn het eiland wat rond gereden. De Azoren is vulkanisch we hadden dan ook 2 vulkanische grotten bezocht. Maar Gruto do Algar do Carvão was toch wel het mooist. Ook hebben we een wijnmuseum bezocht en natuurlijk ook wijn geproefd en gekocht. We zijn naar verschillende uitzichtpunten gereden waarvandaan je een schitterend uitzicht over het eiland had. Woensdag 6 juli zijn we naar Praia da Vitoria, een andere haven op Terceira, gevaren. We hadden afscheid genomen van de Vela, zij vertrokken naar Engeland. Donderdag hadden we hier wat rond gelopen en vrijdag 8 juli is Martijn weer op het vliegtuig naar Nederland gestapt. Daar zitten we dan weer met ons tweetjes.       

Bermuda-Azoren, een bijzondere oversteek

Oké, als jullie dit lezen zijn we er. Maar, op dit moment moeten we nog 220 mijl (+/- 400 km) varen, dat is met deze snelheid ongeveer 2 dagen en we komen aan op Flores, één van de eilanden op de Azoren. Deze eilanden groep hoort bij Portugal. Dan zijn we dus weer in Europa. Je kon het onderweg al merken want het werd kouder. We moesten 's avonds en 's nachts de lange broek en een vest aan. Dat was lang geleden.
Het is zeker een bijzondere oversteek. We varen zij aan zij, achter elkaar, voor elkaar op met de Moonrise, dus constant in zicht. Nee deze keer niet met de La Luna. We luisteren elke dag via de SSB-radio naar Herb, een beroemde weer goeroe die schepen op de oceaan voorziet van de weersverwachting en ze adviseert. Zo hoorden we na 2 dagen varen dat er een storm op komst is. Het advies is dat we niet hoger moeten varen dan 34° Noord en niet verder dan 53° West. Je wil natuurlijk niet in zo'n storm terecht komen, dus volg je het advies op. Marcel van de Moonrise had berekend dat we dus niet harder mochten varen dan 2.1 knoop (3,8 km) per uur. Wat ik nu ga vertellen geloof je natuurlijk nooit. Er stond een schitterend windje, mooi schuin van achteren, heerlijk om te zeilen. Maar ja, wij moesten de gang er uit zien te krijgen. Dus bazaan maar naar beneden, oké groot zeil ook maar weg halen, vooruit de Genua maar een heel stuk inrollen, nee hè, helemaal weg halen. We gingen nog steeds te hard. We hadden nu helemaal geen zeil meer op staan, dat op zo'n mooie zeildag, toch gingen we nog 3 knopen. Meer kunnen we niet weg halen, dus dan maar het anker van onze dinky met een badhanddoek eromheen uitgooien om af te remmen en eindelijk liepen we 2 knopen. Uiteindelijk bleek de storm in kracht te minderen en richting het zuiden weg te draaien, daar hebben we geen last meer van. We kregen groen licht om lekker door te varen. Maar toen was de wind op. Echt balen. Gelukkig hebben we daarna ook een paar schitterende zeildagen gehad.
We hebben 2 keer per dag een NL netje via de SSB-radio samen met de Moonrise en Seamotions. Coos van de Seamorions voorziet ons ook elke keer van de weersvoorspelling. Dat is ook erg prettig. We waren niet de enigen die rustig aan deden. Het werd steeds drukker op die 34° Noord. We hebben onderweg een stuk of vijftien zeilschepen gezien, gehoord of gesproken. Hoezo, je komt geen schip tegen op de Atlantische Oceaan. We maakten er al een slagzin van, "het is geen feest als je niet op de 34° bent geweest". Inmiddels werd ons NL netje bekend en er sloten steeds meer boten aan. Het NL netje werd echt een internationaal netje, maar toch wel de meeste Nederlanders. We begonnen met 3 boten en zijn nu met 11 boten.
De rust is weer terug gekeerd, de schepen hebben zich allemaal verspreid. Gelukkig wel want 's nachts moest je goed opletten voor andere schepen. Nu kun je, omdat het zo rustig is ook qua weer, een filmpje kijken in je wacht. Kleine slaapwachtjes houden. Af en toe even buiten spieken of alles goed gaat.
Patrick is natuurlijk, zoals tijdens elke oversteek, aan het vissen. Hij heeft een zeebaarsje gevangen en 2 tonijntjes. Maaaaaar, ik had er nog nooit iemand over gehoord, ook 3 meeuwen. Die meeuwen scheren heel laag over het water en raakten steeds verstrikt in onze vislijnen, kon je weer zo'n meeuw uit zijn benarde positie bevrijden. Ze kunnen ook gemeen pikken hè Patrick! Hij heeft daar schrammen van overgehouden, de ondankbare dieren. Gelukkig vlogen ze daarna gewoon weer weg.
Oh, bijna vergeten te vertellen. Let op, het brood bakken is nu eindelijk gelukt. We geven de moed niet zomaar op. Dankzij de methode van Tinto, Tim bedankt voor de tip.
We genieten heerlijk van het op zee zijn. Van de dolfijnen die regelmatig om de boot heen zwemmen. De Walvissen. Deze keer zag Patrick 2 walvissen, van +/- 10 mtr. naast en achter de Vivente. Hij hoorde tijdens zijn wacht waterspuiten en ging even kijken. Hij scheen precies een walvis in zijn ogen. Hij heeft mij gauw wakker gemaakt en ik zag nog net de rug van een walvis. Daarna hebben we ze niet weer gezien, misschien zijn ze wel geschrokken van het licht van de zaklamp. De mooie lucht, sterrenhemel, zonsondergang, wat zal ik dit straks allemaal missen. Maar we gaan eerst nog lekker genieten op de Azoren.

Volgende pagina »

Laatste foto's

Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Welkom Thuis!

Laatste reacties

Meer reacties

Blijf op de hoogte!

Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.

E-mail adres: